شکافهای جنسیتی پیرامون مواد مخدر
شکافهای جنسیتی پیرامون مواد مخدر
شکافهای جنسیتی کلانی در سطح جهان در زمینهی دسترسی به مواد مخدر، نابرابریهای اقتصادی و اجتماعی و فرهنگی برای استفاده از امکانات درمانی و خدمات حمایتی وجود دارد که نکات کلیدی آن را میتوان چنین بر شمرد:
۱- در دسترس بودن امکانات درمانی: شکاف عظیمی در زمینهی در دسترس بودن برنامههای درمانی وجود دارد. زنان، به ویژه، ممکن است برای دسترسی به خدمات بهبودی متناسب با نیازها و تجربیات منحصربهفرد زنان با چالشهایی بزرگی مواجه شوند.
۲- انگ و تبعیض: انگ زدن به زنانی که مواد مخدر مصرف میکنند میتواند تمایل آنها را برای کمک گرفتن مختل کند. هنجارهای اجتماعی و تبعیض بدون شک موانع بیشتری برای زنان نیازمند به خدمات درمانی ایجاد میکند.
۳- نابرابریها و مراقبتهای بهداشتی: در برخی مناطق، نابرابریهای مراقبتهای بهداشتی مبتنی بر جنسیت میتواند دسترسی به خدمات با کیفیت و موثر را تحت تأثیر قرار دهد. عوامل اقتصادی، فرهنگی یا جغرافیایی ممکن است توانایی زنان را برای دریافت درمان مناسب محدود کند.
۴- مراقبت از در غلتیدن به تروماها و آسیبها: زنان مبتلا به اختلالات ناشی از مصرف مواد مخدر برای در غلتیدن به تروماها و آسیبهای اجتماعی دیگر در موقعیت ضعیفی قرار دارند. از اینرو مراقبتها و حمایتهای بیشتری برای پیشگیری از تجربهی آسیبهای اجتمایی دیگر دارند.
۵- سیاستهای حمایتی: قوانین، برنامهها و سیاستهای دولتی که به حساسیتهای جنسی-جنسیتی توجه داشته باشند –در کنار تلاشهای حمایتی برای پر کردن این شکافها— بسیار مهم است. اطمینان از اینکه برنامههای بهبودی در سطح کلان اجتماعی نیازهای مختلف مردان و زنان را در نظر گرفته باشد برای توانبخشی موثر و جامع معتادین ضروری است.
ادبیات بسیار محدود فمینیستی بر درک مصرف مواد مخدر در بافت وسیعتر روابط جنسیتی و ساختارهای اجتماعی تأکید دارند. چند نکتهی کلیدی وجود دارد:
۱- تقاطع پذیری/ اینترسکشنالیتی: محققان فمینیست اغلب با در نظر گرفتن اینکه چگونه عواملی مانند نژاد، طبقه و جنسیت برای شکل دادن به تجربیات افراد در مورد مصرف مواد مخدر با هم تلاقی میکنند، به مصرف مواد مخدر با یک لنز متقاطع برخورد میکنند.
۲- زمینهی اجتماعی: تحلیل فمینیستی به چگونگی تأثیر هنجارها و انتظارات اجتماعی بر الگوهای مصرف مواد مخدر توسط زنان و مردان میپردازد. این شامل بررسی چگونگی نقشهای جنسیتی و مناسبات قدرت در آسیبپذیری یا انعطاف پذیری است.
۳- تروما و مقابله با آن: برخی از فمینیستها تأثیر ضربههای روحی روانی –از جمله تجربیاتی مانند خشونت مبتنی بر جنسیت— بر مصرف مواد زنان را برجسته میکنند. مصرف مواد ممکن است به عنوان یک مکانیسم مقابلهای در پاسخ به فشارهای اجتماعی یا آسیبهای شخصی دیده شود.
۴- انگ زدن: فمینیستها انگ زدن به زنان مصرفکنندهی مواد مخدر را که در مقایسه با مردان بسیار سنگینتر است، نقد میکنند و بر بار گران و شکنندهی تحقیر اعتیاد و ارائهی خدمات درمانی و حمایتی شکل گرفته بر ویژگیهای جنسیتی تأکید میکنند.
۵- حمایت از سیاستهای موثر برای زنان: دیدگاههای فمینیستی اغلب از سیاستهایی حمایت میکنند که نیازهای منحصر به فرد زنان را در نظر میگیرند؛ از جمله دسترسی به مراقبتهای بهداشتی، خدمات اجتماعی، و برنامههای توانبخشی که به علل اصلی و بنیادین مصرف مواد در زنان میپردازند.
در اصل، دیدگاه فمینیستی در مورد مصرف مواد به دنبال کشف و پرداختن به جنبههای جنسیتی مصرف مواد مخدر است و از رویکردهای فراگیرتر و دلسوزانهتر برای پیشگیری، درمان و توانمندی زنان حمایت میکند.
